Pro Evolution Soccer 2012 review

Pro Evolution Soccer 2012 review

Επιφανειακά μοιάζει σαν να μην άλλαξαν και πολλά στο φετινό Pro Evolution Soccer, και η έλλειψη μεγάλων διοργανώσεων ή εντυπωσιακών εφέ δείχνει να κρύβει τη συνολικά μεγάλη δουλειά που έχει γίνει για τη βελτίωση του ίδιου του ποδοσφαίρου στο παιχνίδι.

 

Επιφανειακά μοιάζει σαν να μην άλλαξαν και πολλά στο φετινό Pro Evolution Soccer, και η έλλειψη μεγάλων διοργανώσεων ή εντυπωσιακών εφέ δείχνει να κρύβει τη συνολικά μεγάλη δουλειά που έχει γίνει για τη βελτίωση του ίδιου του ποδοσφαίρου στο παιχνίδι.

Μετά τη διαδικασία επιλογής ομάδας βρίσκεσαι στον αγωνιστικό χώρο έτοιμος να οδηγήσεις την ομάδα σου στη νίκη.

Η επίθεση των παικτών, δείχνει να είναι πιο “ζωηρή” στη φετινή έκδοση του παιχνιδιού. Οι παίκτες έχουν γίνει πιο “ενεργητικοί” και δείχνουν πιο πρόθυμοι να τρέξουν και πιο αποφασιστικοί να κερδίσουν τη μπάλα. Σε γενικές γραμμές, έχει βελτιωθεί αρκετά η κίνηση των παικτών χωρίς τη μπάλλα κι αυτό οφείλεται στο “Active AI”

Πέρασαν λοιπόν οι μέρες στις οποίες ο προπονητής θα στεκόταν όρθιος και ανήσυχος έξω από τον πάγκο και κάθε τρεις και λίγο θα φώναζε στους παίκτες του να κάνουν αυτό ή εκείνο. Αν δείτε κάποιον παίκτη να χαζεύει απλά τον επιλέγετε και τον στέλνετε για τρέξιμο στην κατεύθυνση που επιθυμείτε. Αυτός ο επιπλέον έλεγχος των παικτών έχει ενσωματωθεί ώστε να ξεπερνιούνται και κάποιες μικρές αδυναμίες της προηγμένης τεχνητής νοημοσύνης στην οποία έχει δοθεί αρκετό βάρος σ’ αυτή την έκδοση του παιχνιδιού.

Η νέα επιθετική κίνηση των παικτών μπορεί να αφήσει τους αμυντικούς κολλημένους στη λάσπη. Γενικά λειτουργούν λογικά, αλλά κάποιες φορές αρνούνται να κάνουν τάκλιν εκεί που “βγάζει μάτια” ότι θα έπρεπε κι έτσι μια αρκετά πιεστική ομάδα μπορεί να τους παρακάμψει. Σε μια περίπτωση, η μπάλα ήρθε στα πόδια μου. Αμέσως εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία πέρασα στην αντεπίθεση. Οι 2 κεντροαμυντικοί παίκτες της Liverpool, ξεκινώντας από καλές θέσεις όρμηξαν για να με κάνουν σάντουιτς καθώς έτρεχα διανύοντας το γήπεδο για να σκοράρω. Έτρεξαν στο πλάι μου για 10 ολόκληρα μέτρα χωρίς να με ζορίζουν και ιδιαίτερα, παρά μόνο σπρώχνοντας λίγο με τους αγκώνες. Φυσικά σκόραρα με ευκολία ενώ θα έπρεπε στα μισά της πορείας να έχω φάει χόρτο.

Έτσι λοιπόν μην εκπλαγείτε αν κάθε ματς τελειώνει με μεγάλο σκορ, απλά συγχωρήστε το, λαμβάνοντας υπόψη πόσο καλύτερα αισθάνεται πλέον κάποιος το παιχνίδι. Όλα είναι πιο γρήγορα και πιο ακριβή. Ενώ στο FIFΑ οι παίκτες επικεντρώνονται να εκτελούν πιο εντυπωσιακές μανούβρες, στο PES το βάρος πέφτει στο να περάσει ο παίκτης καθώς και στην ομαδική προσπάθεια.

Θα ήταν λάθος λοιπόν αν λέγαμε ότι το PES είχε μια μεγάλη βελτίωση σε ένα συγκεκριμένο παράγοντα. Το καλό αποτέλεσμα οφείλεται σε πολλές και μικρές βελτιώσεις ώστε να προσεγγίζεται η τελειότητα. Οι παίκτες ανταποκρίνονται και αλληλεπιδρούν καλύτερα με τη μπάλα, ένας κολπαδόρος επιτηθέμενος αισθάνεται διαφορετικά πλέον απέναντι σ’ έναν δυνατό αμυντικό, τα γραφικά είναι πιο πειστικά, το πλήθος πιο θορυβώδες και η επίθεση των παικτών έχει βελτιωθεί σημαντικά. Μακάρι και οι αμυντικοί να είχαν ακολουθήσει την ίδια γραμμή και να ήταν πιο γενναίοι στο στοπάρισμα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *